Phantasmagoria
Een vertrouwde wereld, een nieuw verhaal.
Sommige verhalen laten je niet los. Tussen 2010 en 2012 schreef ik de fantasytrilogie Phantasmagoria. In 2026 keerde ik terug naar die wereld, met het plan om de drie oorspronkelijke boeken te herschrijven tot één samenhangende roman.
De ondertitels verdwijnen. De personages, de verwondering en de vreemde ontmoetingen krijgen opnieuw de ruimte. En met alles wat ik sindsdien heb geleerd, bekijk ik ook mijn eigen verhaal met andere ogen.
Welkom in Verwonderwoud
Een wandeling door een oud park brengt een man op een plek die onmogelijk kan bestaan. In Verwonderwoud ontmoet hij wonderlijke dieren, raakt hij verwikkeld in conflicten die hij nauwelijks begrijpt en ontdekt hij dat de bewoners iets van hem verwachten.
Ze noemen hem hun schepper.
Zelf weet hij van niets.
Wat volgt is een avontuur vol humor, dreiging, liefde en onverwachte ontmoetingen. Terwijl hij zijn weg zoekt door deze vreemde wereld, komen ook vragen dichterbij die zich minder gemakkelijk laten oplossen: wie ben je, wat doe je met macht en hoeveel verantwoordelijkheid kun je dragen voor anderen?
En waarom voelt een wereld die je niet kent soms zo vertrouwd?
De verhalenverteller achter het boek
Verhalen vertellen heeft me altijd geboeid. Veel mensen kennen me als iemand die graag een mop vertelt. Mijn plezier zit vooral in het vertellen zelf: de timing, een onverwachte wending, een detail dat later ineens betekenis krijgt.
Die liefde voor vertelkunst vond ook haar weg naar Phantasmagoria. Ik wilde een wereld maken waarin het onmogelijke vanzelfsprekend kon worden. Waarin je om een merkwaardig dier kunt lachen en even later merkt dat die ontmoeting iets bij je raakt.
Wat ik pas later in mijn eigen verhaal ontdekte
Na het schrijven van de trilogie volgde ik de opleiding tot Creatief Therapeut. Daar deed ik een bijzondere ontdekking: in mijn eigen fantasyverhaal herkende ik de therapeutische principes die ik tijdens de opleiding leerde kennen. Veel daarvan had ik al intuïtief toegepast.
Mijn belangstelling voor het werk van Carl Jung — onder meer voor archetypen, symboliek en het collectief onbewuste — had mijn verbeelding kennelijk sterker gevoed dan ik tijdens het schrijven besefte.
Daardoor ging ik mijn boeken opnieuw lezen. Naast het avontuur zag ik duidelijker de thema’s die me hadden beziggehouden: angst en moed, verlies en verbondenheid, macht en verantwoordelijkheid, en de zoektocht naar wie je bent.
Die ontdekking is een belangrijke reden om nu naar Phantasmagoria terug te keren. Het verhaal hoeft niet uit te leggen wat iedere ontmoeting betekent. Ik wil juist ruimte laten voor wat jij er als lezer in herkent.
Waarom de titel Phantasmagoria?
De titel verwijst naar fantasmagorie: voorstellingen waarin met behulp van toverlantaarns en andere effecten schimmen en wonderlijke verschijningen werden opgeroepen. Zulke voorstellingen kwamen aan het einde van de achttiende eeuw op.
Die vervagende grens tussen wat je ziet, wat je gelooft en wat werkelijk bestaat, past bij de wereld van dit boek. In Verwonderwoud kan een onmogelijke ontmoeting iets heel herkenbaars blootleggen.
Van drie boeken naar één roman
De nieuwe Phantasmagoria wordt meer dan een bundeling van de oorspronkelijke delen. Ik herschrijf de trilogie als één verhaal, met meer samenhang, verdere verdieping van de personages en een frisse blik op hun keuzes.
Voor lezers van toen wordt het een weerzien met een wereld die veranderd is. Voor nieuwe lezers begint de reis hier.
Via deze pagina deel ik de voortgang, voorproefjes en nieuws over de verschijning. Zodra het boek te bestellen is, vind je hier ook alle informatie.
Welkom in Verwonderwoud.